
IWILLNOTLOOKAWAY.ORG
SÖZLÜK
DR Kongo: halklar, tarih, kim savaşıyor ve neden
22 Ekim 2026 itibarıyla güncel
Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nden gelen haberler M23'ten, Goma'dan, Ruanda'dan ve koltandan söz ediyor, ama doğudaki halkların kim olduğunu, otuz yıldır süren bir savaşın nereden doğduğunu ve bundan kimin kazandığını nadiren açıklıyor. Bu dosya temel arka planı bir araya getiriyor. Güncelleniyor: her değişiklik tarihi ve kaynağıyla birlikte en altta kaydediliyor.
Özetle
- DR Kongo'nun yaklaşık 112 milyon nüfusu var ve bu nüfus 250 kadar halka ayrılıyor. Başkenti Brazzaville olan komşu ülke Kongo Cumhuriyeti ile karıştırılmamalı.
- 1885'ten 1908'e kadar Belçika Kralı II. Leopold'ün kişisel mülküydü; ardından 1960'a kadar Belçika sömürgesi oldu. Bağımsızlıktan sonra ilk hükümet başkanı Patrice Lumumba öldürüldü ve Mobutu 32 yıl iktidarda kaldı.
- Doğudaki savaşlar 1994'te, Ruanda'daki Tutsi soykırımının ardından aralarında soykırımın sorumlularından pek çok kişinin de bulunduğu yüz binlerce Hutu'nun Kongo'ya sığınmasıyla başladı. 1996-2003 arasındaki iki savaşa dokuz kadar Afrika ülkesi karıştı.
- 2021'den bu yana, BM'ye göre Ruanda'nın desteklediği silahlı grup M23, Goma ve Bukavu dahil Kuzey ve Güney Kivu'nun büyük bölümünü ele geçirdi. Ekim 2026'da gıyabında idama mahkûm edilen eski devlet başkanı Joseph Kabila isyanın başına geçti.
- Kongo dünyadaki kobaltın dörtte üçünden fazlasını ve koltanın önemli bir bölümünü üretiyor: dünyanın yarısının pilleri ve elektroniği onun madenlerine bağlı. ABD, Çin, Avrupa Birliği ve komşu ülkelerin hepsinin bu kaynaklarda belgelenmiş çıkarları var.
Toprak ve halklar
Kongo, büyük bölümü yağmur ormanlarıyla kaplı Kongo Nehri havzasının neredeyse tamamını kaplıyor. Batıda Atlas Okyanusu'na yalnızca birkaç kilometrelik bir çıkışı var. Başkent Kinşasa batıda, nehrin kıyısında; bakır ve kobalt madenleri güneydoğuda, eski Katanga'da; en verimli ve en çok tartışılan topraklar doğuda, Uganda, Ruanda, Burundi ve Tanzanya sınırındaki Büyük Göller yaylalarında. Doğuda yaşayan pek çok kişi için Kigali ve Kampala kendi başkentlerinden daha yakın.
Doğu: Kivu ve Ituri
Rakamlar hakkında bir uyarı. DR Kongo'nun son nüfus sayımı, ülkenin henüz Zaire adını taşıdığı 1984 yılına ait; yeni sayım 2026'da hazırlanıyor (Al Jazeera). Nüfusun kendisi bile bir tahmin: Dünya Bankası'na göre yaklaşık 112 milyon (aynı kaynak). Halklar hakkında yakın tarihli resmî veri yok. Aşağıdaki rakamlar her zaman belirtilen iki türden:
- tahmin: Kanada'daki Laval Üniversitesi'nin dil araştırma merkezinin derlediği yüzdeler (CEFAN, Université Laval); merkez verilerin hangi yıla ait olduğunu belirtmiyor, bu yüzden büyüklük sırası olarak okunmalı;
- betimleme: çatışmaların sürdüğü doğudaki halklar için bağımsız kaynaklar nerede yaşadıklarını ve birbirleriyle ilişkilerini anlatıyor, ama güvenilir rakam vermiyor.
Ülkede 250 kadar halk ve 200'den fazla dil var. Resmî dil Fransızca, ama onu yalnızca bir azınlık konuşuyor; dört ulusal dil Lingala (batı ve kuzey, ordunun ve müziğin dili), Svahili (doğu ve güneydoğu), Kikongo (batı) ve Tşiluba (orta-güney) (aynı kaynak).
- Luba — yaklaşık %18 (tahmin). Orta-güneyde, Kasai'de ve Katanga'nın kuzeyinde yaşıyor ve Tşiluba konuşuyorlar. Sömürge öncesi büyük bir imparatorluğun torunları.
- Mongo — yaklaşık %17 (tahmin). Eski Équateur eyaletinde, orta havzanın büyük ormanında yaşıyorlar. Dil bakımından akraba pek çok grubun oluşturduğu bir bütün.
- Kongo — yaklaşık %12 (tahmin). Batıda, Kinşasa ile Atlas Okyanusu arasında ve Angola ile Kongo Cumhuriyeti sınırlarının iki yakasında yaşıyorlar. Orta Afrika'nın sömürge öncesi büyük devletlerinden biri olan Kongo Krallığı'nın torunları.
- Banyarwanda (Kongolu Hutular ve Tutsiler) — yaklaşık %10 (tahmin). Kivu'da yaşayan Kinyarwanda konuşan insanlar; çoğunluğu Hutu, Tutsi ve Batwa azınlıklarıyla birlikte. Bazıları sömürgeden önce de oradaydı; bazılarını 1922'den sonra Ruanda'yı da yöneten ve on binlerce işçiyi Kuzey Kivu'daki plantasyonlara taşıyan Belçikalılar oraya yerleştirdi; bazıları da mülteci olarak geldi. Minority Rights Group'a göre zamanla Kuzey Kivu nüfusunun yaklaşık yarısını oluşturdular (Minority Rights Group). Vatandaşlıkları yasayla defalarca verildi, geri alındı ve yeniden tanımlandı: savaşın köklerinden biri bu ("Çatışma nereden doğuyor" bölümüne bakınız).
- Banyamulenge — güvenilir bir tahmin yok. Güney Kivu'daki Mulenge yaylalarına yerleşmiş Tutsi çobanların torunları; bugün bu ad genel olarak güneydeki Kongolu Tutsileri anlatıyor (aynı kaynak). Sık sık "Ruandalı" muamelesi görüyor, ordunun ve hükümet yanlısı milislerin saldırılarına uğruyorlar (HRW, analizimiz aracılığıyla). M23 onları savunduğunu söylüyor.
- Nande, Hunde, Nyanga, Shi ve Kivu'nun diğer halkları — güvenilir bir tahmin yok. Kuzey ve Güney Kivu'nun çiftçileri ve tüccarları. Hundeler, sonradan gelen Banyarwanda köylülerine karşı toprak üzerindeki geleneksel haklarını talep ediyor; 2013'te bir Hunde milisi en az 3.000 kişiyi Kitchanga'yı terk etmeye zorladı (Minority Rights Group, age).
- Hema ve Lendu — güvenilir bir tahmin yok. Kuzeydoğuda, Ituri'de yaşıyorlar. 1999'dan itibaren iki halk arasındaki toprak çatışması başka gruplara ve etnik milislere yayıldı; bölgeyi yaklaşık dört yıl işgal eden Uganda ordusu birçok grubu silahlandırdı (HRW). Bugün Ituri'de Lendulara yakın CODECO milisi faaliyet gösteriyor.
- Pigmeler (Mbuti, Twa, Baka) — güvenilir bir tahmin yok. Ormanın en eski halkları; avcılık ve toplayıcılıkla geçiniyorlar ve ülkenin en çok ayrımcılığa uğrayan grupları arasındalar (CEFAN, age).
- Kuzey halkları (Zande, Mangbetu, Ngbandi) — güvenilir bir tahmin yok. Bantu olmayan diller konuşuyorlar (CEFAN, age).
Din (tahmin, CEFAN, age): Katolikler yaklaşık %40, Protestanlar %35, Kimbanguistler (Kongo'da doğmuş bir kilise) %10, Müslümanlar %9. Katolik Kilisesi sivil toplumun başlıca aktörlerinden biri ve seçimler konusundaki protestolara öncülük etti.
Kaynaklar: kobalt, bakır, koltan (tantalın elde edildiği cevher), altın, kalay, elmas, kereste, yağmur ormanı, nehrin enerji potansiyeli. Kongo 2024'te dünyada çıkarılan kobaltın %77'sini sağladı (Cobalt Institute). Madencilik gayri safi yurt içi hasılanın yaklaşık %26'sını ve ihracatın %92'sinden fazlasını oluşturuyor; en büyük alıcı Çin (IISD). Kuzey Kivu'daki Rubaya madeni tek başına dünya koltanının yaklaşık %15'ini üretiyor (Daily Maverick). Yine de nüfusun çoğunluğu aşırı yoksulluk içinde yaşıyor: %64'ü günde 2,15 dolardan azıyla (ALNAP, FSIN verileriyle).
Kısa tarih
Sömürgeden önce. Kongo havzasında, Atlas kıyısındaki Kongo Krallığı ve güneydoğudaki Luba ve Lunda imparatorlukları gibi büyük devletler doğar. Bölge yüzyıllar boyunca hem Atlas Okyanusu'na hem de 19. yüzyılda Hint Okyanusu'na yönelen köle ticaretinden darbe yer.
II. Leopold'ün Kongo'su (1885-1908). 1885 Berlin Konferansı'nda Avrupalı güçler "Kongo Özgür Devleti"ni tanır. Burası bir Belçika sömürgesi değil, fiilen Kral II. Leopold'ün kişisel mülküdür (San José State University). Kralın özel ordusu Force Publique köylere karşılıksız teslim edilecek kauçuk kotaları dayatır; kotayı tutturamayanlar cezalandırılır ve askerler harcadıkları her kurşunun hesabını kesilmiş bir el göstererek vermek zorundadır, bu eller yaşayan insanlardan da kesilir (aynı kaynak). Kaç kişinin öldüğü kesin olarak bilinmiyor, çünkü 1924'ten önce kimse nüfusu saymadı. Britannica ansiklopedisine göre nüfus yaklaşık 20 milyondan 8 milyona düştü (Britannica); araştırmacıların kurban tahminleri 1 milyondan 10 milyonun üzerine kadar uzanıyor ve tartışma sürüyor (tahminlerin derlemesi, Lenz). Özellikle İngiltere'de gündeme gelen skandal, kralı Kongo'yu Belçika devletine devretmeye zorlar (Britannica, age).
Belçika Kongosu (1908-1960). Belçika Kongosu, Katanga'nın büyük maden şirketleri ve Katolik misyonlarla birlikte Brüksel'deki parlamento tarafından yönetilir (Britannica, age). Kral Philippe 2020'de ve 2022'de "en derin pişmanlığını" dile getirdi ve sömürge yönetiminin ırkçılığa dayandığını kabul etti, ama resmî bir özür dilemedi (The East African).
Bağımsızlık ve Lumumba (1960-1965). 30 Haziran 1960'ta Kongo bağımsız olur: devlet başkanı Joseph Kasa-Vubu, başbakan Patrice Lumumba. Birkaç gün sonra ordu ayaklanır ve madenlerin bulunduğu Katanga eyaleti, Belçikalı çıkarların desteğiyle bağımsızlığını ilan eder. Ocak 1961'de Lumumba Katanga'da öldürülür (The East African). 2001'de bir Belçika parlamento komisyonu bazı Belçikalı bakan ve yetkililerin onun ölümünde "ahlaki sorumluluk" taşıdığı sonucuna vardı ve Belçika 2002'de özür diledi (Brussels Times). 1965'e kadar ayrılıkçı hareketler ve isyanlar en az 500.000 kişinin ölümüne yol açar (The East African, age).
Mobutu (1965-1997). 24 Kasım 1965'te General Joseph-Désiré Mobutu bir darbeyle iktidarı ele geçirir; 1971'de ülkenin adını "Zaire" olarak değiştirir (Mail & Guardian). Tek partili ve antikomünist rejim, Soğuk Savaş boyunca Batı'nın müttefikidir; eleştirmenleri rejimi bir "kleptokrasi" olarak tanımlar ve ülke 1970'ler ve 1980'lerde iflas eder (EBSCO).
1994 ve iki Kongo savaşı (1996-2003). Temmuz 1994'te, Ruanda'daki Tutsi soykırımının sonunda, neredeyse tamamı Hutu olan 500.000 ile 850.000 arasında mülteci beş gün içinde Goma'ya girer; kamplarda eski Ruanda ordusu ve soykırımdan sorumlu Interahamwe milisleri yeniden örgütlenir (National Academies Press). 1996'da Ruanda ve Uganda, Laurent-Désiré Kabila'nın önderlik ettiği bir isyanı destekler; Kabila 17 Mayıs 1997'de Mobutu'yu devirir (Mail & Guardian, age). Ağustos 1998'de Kabila müttefikleriyle yollarını ayırır: Ruanda ve Uganda'nın isyancıları, Angola, Zimbabve, Namibya ve Çad'ın ise hükümeti desteklediği ikinci Kongo savaşı başlar (EBSCO). Yabancı ordular altın, elmas ve koltanı sömürür. Ocak 2001'de Kabila korumalarından biri tarafından öldürülür ve yerine oğlu Joseph geçer. 2002-2003 anlaşmaları savaşı resmen bitirir, ama doğuda değil (aynı kaynak). Çoğu açlık ve hastalıktan olmak üzere kaç kişinin öldüğü tartışmalı: International Rescue Committee 1998-2007 arasında 5,4 milyon ölüm tahmin etti; Human Security Report'un bir incelemesi bu rakamın gerçeğinden %60'a kadar yüksek olabileceğini savunuyor (Congo Research Group).
Joseph Kabila (2001-2019). 2006'da bağımsızlıktan bu yana ilk özgür seçimler yapılır ve Joseph Kabila kazanır (Mail & Guardian, age). Doğuda savaşlar sürer: Mayıs 2012'de isyan eden Tutsi subaylar 23 Mart Hareketi'ni, yani M23'ü kurar (aynı kaynak). Kabila'nın ikinci görev süresi 2016'da dolar, ama seçimler Aralık 2018'e ertelenir. Seçimleri resmî olarak Félix Tshisekedi kazanır ve Ocak 2019'da, ülke tarihindeki ilk barışçıl iktidar devriyle devlet başkanı olur (Al Jazeera).
M23'ün yeni savaşı (2021'den beri). 2021'de M23 yeniden silaha sarılır (Al Jazeera). Nisan 2024'te Rubaya maden bölgesini alır (Daily Maverick, age); 27 Ocak 2025'te, BM'ye göre neredeyse 3.000 kişinin öldüğü Goma'ya girer (VOA); şubatta Güney Kivu'nun merkezi Bukavu'yu alır (All India Radio). 2025'te anlaşmalar çoğalır: 27 Haziran'da DR Kongo ile Ruanda Washington'da bir barış anlaşması imzalar; 15 Kasım'da hükümet ile M23 Doha'da bir çerçeve anlaşması imzalar; aralıkta Tshisekedi ve Kagame, Trump'la birlikte "Washington Anlaşmaları"nı ve 4 Aralık tarihli bir Kongo-ABD maden ortaklığını imzalar (Al Jazeera; IEA). Altı gün sonra, 10 Aralık'ta Ruanda ve M23 Uvira'yı alır (HRW). 30 Eylül 2025'te Kinşasa'daki bir askerî mahkeme, M23'ü desteklemekle suçladığı Joseph Kabila'yı vatana ihanet ve savaş suçlarından gıyabında idama mahkûm eder (AP, KSAT aracılığıyla).
2026. Ağustos 2026'da ABD, Katar, Togo ve Afrika Birliği ile İsviçre'de yapılan görüşmelerin ardından hükümet ve M23, müzakereler için bir yol haritası ve bir ateşkes doğrulama misyonu üzerinde anlaşır (Al Jazeera). Yine de çatışmalar sürer. Ekim ortasında Kabila Goma'da, M23'ün siyasi-askerî ittifakının yerini alan ve Tshisekedi'ye karşı "güç dahil her yolla" direnişe çağıran Ulusu Yeniden Kurma Cephesi'ni (FRN) duyurur (Al Jazeera). Bu arada Ituri'de Mayıs 2026'da başlayan bir Ebola salgını 29 Ağustos itibarıyla 2.911 kişinin ölümüne yol açmıştı; ülkede kaydedilen en kötü salgın (Africa Rivista).
Kim yönetiyor ve nasıl
DR Kongo bir başkanlık cumhuriyeti. Félix Tshisekedi 2019'dan beri devlet başkanı; anayasaya göre ikinci ve son görev süresi 2028 sonunda doluyor. Anayasa, görev sürelerinin sayısının ve uzunluğunun değiştirilemeyeceğini öngörüyor. Ancak Temmuz 2026'da Anayasa Mahkemesi, kurumlarda "ciddi bir işlev bozukluğu" olması durumunda devlet başkanının anayasayı bir kurucu meclis ve referandum yoluyla değiştirmesine izin veren bir yasayı onayladı: muhalefet bunu üçüncü dönemin yolu olarak görüyor (Africanews).
İki farklı ülkeden iki bağımsız kurum benzer sonuçlara varıyor:
- Freedom House (ABD), 2026 raporu: 100 üzerinden 18 puan, bir önceki yıl olduğu gibi "özgür değil". Siyasi sistem "seçim sürecinin elitler tarafından manipüle edilmesiyle felç olmuş" durumda (Freedom House).
- V-Dem (İsveç), 2026 raporu: "seçimli otokrasi", yani oy verilen ama seçimlerin ne özgür ne de adil olduğu rejimler kategorisi (V-Dem). Bir otokrasiyi demokrasiden neyin ayırdığını Otokrasi maddesinde açıklıyoruz.
Doğuda, Goma ve Bukavu'da, kendi vergileri ve memurlarıyla fiilen M23'ün, bugün FRN'nin yönetimi hüküm sürüyor (analizimiz).
Kim kimdir
| Kim | Kim yönetiyor | Tutum |
|---|---|---|
| Cumhurbaşkanlığı ve hükümet, Kinşasa | Félix Tshisekedi, 2019'dan beri devlet başkanı | Ruanda'yı saldırganlıkla suçluyor ve Uluslararası Adalet Divanı'na taşıdı. Hükümet, Kabila'nın "kaostan başka sunacak hiçbir şeyi olmadığını" söyledi (Al Jazeera) |
| Silahlı kuvvetler (FARDC) | Devlet başkanının komutasında | Doğuda Burundi'nin, Wazalendo milislerinin ve BM uzmanlarına göre FDLR'nin yardımıyla savaşıyor (Africanews). Banyamulenge Tutsilerine karşı ihlallerle suçlanıyor (HRW, analizimiz aracılığıyla) |
| Wazalendo (Svahilice "yurtseverler") | Çok sayıda yerel lider | Çoğu Mai-Mai öz savunma grupları olarak doğmuş, hükümet tarafından M23'e karşı silahlandırılan ve ödeme alan yerel milisler. Tecavüz ve haraçla suçlanıyorlar (aynı kaynak) |
| M23 / AFC, Ekim 2026'dan beri FRN, Goma ve Bukavu | Joseph Kabila; koordinatör Freddy Kaniki (Al Jazeera) | 2012'de Kongolu Tutsi subaylar tarafından kurulan, 2023'ten beri muhalefet politikacılarıyla müttefik bir hareket. Kuzey ve Güney Kivu'nun büyük bölümünü ve Rubaya madenlerini kontrol ediyor. Kongolu Tutsileri koruduğunu ve FDLR ile savaştığını söylüyor |
| Ruanda Savunma Kuvvetleri (RDF) | Ruanda Devlet Başkanı Paul Kagame | BM uzmanlarına göre 2025 başında Kivu'da 6.000'e kadar Ruandalı asker vardı ve Ruanda M23 üzerinde "doğrudan kontrol" uyguluyordu (Africanews, age). Kigali Kongo'da askeri olduğunu reddediyor ve Kinşasa'yı FDLR'yi silahlandırmakla suçluyor. 2 Mart 2026'da ABD tarafından yaptırım uygulandı (HRW) |
| FDLR (Ruanda'nın Kurtuluşu için Demokratik Güçler) | — | Kısmen 1994 soykırımının sorumlularının mirasçısı olan Ruandalı Hutu silahlı grubu. Ruanda için varlığını haklı çıkaran tehdit bu grup; BM uzmanları Kongo ordusunun onları yardımcı güç olarak kullandığını söylüyor (Africanews, age) |
| Burundi | Devlet Başkanı Évariste Ndayishimiye | 2023'ten beri Güney Kivu'da Kongo ordusunun yanında yaklaşık 10.000 asker; bunlar Burundi'nin Ruanda'yı desteklemekle suçladığı RED-Tabara isyancılarına karşı da savaşıyor (EWN, AFP'den) |
| ADF (Müttefik Demokratik Güçler) | — | Ugandalı isyancılardan doğmuş, İslam Devleti'ne bağlı. Ituri ve Kuzey Kivu'da sivillere karşı katliamlar yapıyor: 1 Nisan 2026'da Bafwakoa'da 43 ölü (Al Jazeera). 2021'den beri Uganda ve Kongo onlarla birlikte savaşıyor (aynı kaynak) |
| MONUSCO | BM misyonu | 1999 Lusaka anlaşmalarında öngörülen misyonun devamı; görev süresi 20 Aralık 2026'ya kadar uzatıldı (Le360). 2026'da ateşkes doğrulama misyonuna lojistik destek verdi (Al Jazeera) |
Çatışma nereden doğuyor
«Dünyanın savaşları "Müslüman" mı?» başlıklı yazımızın dört düzeyini kullanıyoruz. Burada dinin neredeyse hiçbir payı yok: savaşanların büyük çoğunluğu Hristiyan ve dinî bir bayrak taşıyan tek grup olan ADF ayrı bir savaş yürütüyor.
Zemin: büyük ve yokluğu hissedilen bir devlet. Kongo'nun sınırları 1885'te Berlin'de çizilenler. Ülke bir çıkarma işletmesi olarak doğdu: Leopold için kauçuk ve fildişi, Belçika şirketleri için bakır ve elmas, bugün kobalt ve koltan. Bu kadar geniş bir toprakta devlet doğuya hiçbir zaman gerçekten ulaşamadı: bir madeni kontrol eden bir milise para ödeyebilir. Üstelik Ruanda sınırı aynı dili konuşan halkları bölüyor ve Belçikalılar on binlerce Ruandalıyı Kivu'ya yerleştirdi (Minority Rights Group, age).
Bu, sonraki hükümetleri aklamıyor. Mobutu kendini zenginleştirmek için devletin içini boşalttı; Kinşasa hükümetleri on yıllar boyunca Banyarwanda'nın vatandaşlığını siyasi bir silah olarak kullandı: 1972'de verildi, 1981 yasasıyla geri alındı, 2004'te ve 2006'da etnik temelde yeniden tanımlandı (aynı kaynak); bugün de BM'ye göre kendileri de suç işleyen milisleri silahlandırıyorlar.
Kıvılcım: 1994. Ruanda'daki Tutsi soykırımı savaşı Kongo'ya ihraç etti. Goma'daki mülteci kampları sivilleri ve soykırımın faillerini bir arada barındırıyordu; yeni Ruanda hükümeti onları bir tehdit olarak gördü ve 1996'da Kongo'yu işgal etti. O zamandan beri doğudaki her savaş döngüsü aynı temalara dönüyor: kendini tehdit altında hisseden Kongolu Tutsiler, Ruanda'nın etkisiz hale getirmek istediği silahlı Hutular ve her ikisini de toprağı alan yabancılar olarak gören yerel halklar.
Bayrak: öz savunma ve egemenlik. Herkes bir koruma adına savaşıyor. M23 Kongolu Tutsileri savunduğunu söylüyor; Ruanda FDLR'ye karşı kendini savunduğunu söylüyor; Kinşasa ve Wazalendo milisleri ulusal egemenliği bir işgalciye karşı savunduklarını söylüyor. Ancak BM uzmanlarına göre Ruanda'nın 2025'teki amacı FDLR'yi etkisiz hale getirmekten çok toprak fethetmekti (Africanews, age); BM'nin olgu bulma misyonuna göre ise Kongo ordusu dahil tüm taraflar olası savaş suçları işledi (analizimiz).
Dış çarpan: mineraller. Otuz yıldır süren bir savaşın paraya ve silaha ihtiyacı var. Kivu'da para her şeyden önce madenlerden geliyor. Sonraki bölüm bu mineralleri kimin satın aldığını, kimin taşıdığını ve bunlara erişimi kimin pazarlık ettiğini belgeliyor.
Kim kazanıyor
Güdüleri değil, açıklanmış ya da doğrulanabilir çıkarları belgeliyoruz. Bir aktör inkâr ediyorsa bunu belirtiyoruz.
Ruanda ve M23. BM uzmanlarına göre askerî müdahale Ruanda'ya doğu Kongo'da minerallere, tarım arazilerine ve siyasi nüfuza erişim sağladı (Africanews, age). M23, Rubaya madencilerinden satın alınan koltanın değeri üzerinden %15 vergi alıyor; BM müfettişlerine göre cevher Goma ve Bukavu üzerinden Ruanda'ya gidiyor, orada kökenini gizlemek için Ruanda koltanıyla karıştırılıyor ve ardından Asya'ya ihraç ediliyor (Daily Maverick, age). Ruanda'nın maden ihracatı 2022'de 772 milyon dolardan 2023'te 1,1 milyar dolara çıktı ve International Peace Information Service'ten bir araştırmacı, Ruanda'nın jeolojisinin ihraç ettiği kadarını çıkarmasına izin vermediğini savunuyor (Euronews). Kigali M23'ü desteklediğini reddediyor.
Kinşasa hükümeti aynı kaynakları diplomatik bir para birimi olarak kullanıyor. Aralık 2025'te ABD ile, Amerikan şirketlerine stratejik maden projeleri ve ihraç edilen mineraller üzerinde ilk teklif hakkı tanıyan ve bakır ve kobalt ihracatının giderek artan bir bölümünü Angola'daki Lobito koridoruna yönlendirmeyi öngören stratejik bir ortaklık imzaladı (IEA). Kongolu avukatlar, kendilerine göre parlamentonun onayını gerektirmesi gereken anlaşmaya karşı anayasa başvurusunda bulundu (analizimiz).
ABD barış anlaşmalarına ve onlarla birlikte maden anlaşmasına arabuluculuk yaptı: Trump, ABD'nin Kongo'dan "pek çok maden hakkı" alacağını söyledi (aynı kaynak). ABD ayrıca 2 Mart 2026'da Ruanda ordusuna yaptırım uyguladı (HRW, age).
Çin Kongo minerallerinin en büyük alıcısı: Çin'e ait madenlerden çıkan kobalt Çin'de rafine ediliyor (IISD, age). 2008'de imzalanıp 2024'te yeniden müzakere edilen büyük "minerale karşılık altyapı" anlaşması, %68'i Çinli şirketlerin kontrolündeki Sicomines ortak girişiminin bakır ve kobaltı karşılığında yaklaşık 7 milyar dolarlık yol ve kamu yapısı öngörüyor (Mining.com, Reuters'tan). Bağımsız bir analize göre Çin hem Ruanda'ya hem de Kongo ordusuna silah satıyor («Güvenlik karşılığında mineraller» yazısına bakınız).
Avrupa Birliği Şubat 2024'te tantal dahil kritik hammaddelerin tedarikini güvenceye almak için Ruanda ile bir mutabakat zaptı imzaladı ve Global Gateway programından Ruanda'ya 900 milyon eurodan fazla kaynak ayırdı. Belçika anlaşmanın askıya alınmasını istedi; Komisyon anlaşmanın tam da mineralleri izlenebilir kılmaya yaradığını söyledi (Euronews, age).
Uganda ve Burundi. İkinci savaş sırasında Uganda Ituri'yi işgal etti ve altın ihracatı iki katından fazla arttı (HRW, age); bugün Kinşasa ordusuyla birlikte Kongo topraklarında ADF ile savaşıyor. Burundi Güney Kivu'da kısmen kendi isyancılarını vurmak için savaşıyor (EWN, age).
Kabila ve silahlı muhalefet. Kabila 18 yıl yönetti; bugün idama mahkûm edilmiş olarak silahlı isyana katıldı. Partisi kararın siyasi olduğunu söylüyor (AP, age). Savaş, 2028'den sonra Kinşasa'yı kimin yöneteceğini de belirleyecek.
Dışarıdan kim müdahale ediyor
- ABD ve Katar. İki paralel süreç: Washington'da DR Kongo ile Ruanda arasında (FDLR'nin etkisiz hale getirilmesi ve Ruanda askerlerinin çekilmesi), Doha'da hükümet ile M23 arasında (ateşkes, esirler, mültecilerin dönüşü) (Al Jazeera). 13 Ekim 2026'da BM'nin Büyük Göller elçisi Huang Xia, Güvenlik Konseyi'ne diplomasinin "kayda değer ilerleme" kaydettiğini ama sahadaki durumun "kötüleşmeye devam ettiğini" söyledi (Al Jazeera).
- Afrika Birliği. Eski devlet başkanları Uhuru Kenyatta (Kenya) ve Mokgweetsi Masisi'nin (Botsvana) de aralarında bulunduğu bir kolaylaştırıcılar grubu 5 ve 6 Ekim 2026'da Goma ve Kigali'de taraflarla görüştü (Al Jazeera).
- BM. Barış misyonu 1999 Lusaka anlaşmalarında öngörüldü (EBSCO, age) ve bugün MONUSCO adını taşıyor. Güvenlik Konseyi misyonun süresini 20 Aralık 2026'ya kadar uzattı (Le360, age).
İnsani bedel. Süren savaşın ölülerini kimse saymıyor. Yalnızca Ocak 2025'te Goma'nın ele geçirilmesinde neredeyse 3.000 kişi öldü (VOA, age). Ülke içinde yerinden edilmiş 5,6 milyon kişi ve Afrika ülkelerinde 1,25 milyon Kongolu mülteci var (BMMYK, Şubat-Mart 2026 verileri). IPC'ye göre neredeyse her dört Kongolu'dan biri olmak üzere 26,5 milyondan fazla kişi temel gıda ihtiyaçlarını karşılayamıyor (FAO ve WFP). BM'nin 2026 insani yardım planı, yardıma ihtiyacı olan yaklaşık 15 milyon kişiden 7,3 milyonu için 1,4 milyar dolar talep ediyor (OCHA).
Uluslararası hukuk
Antlaşmalar. Minnesota Üniversitesi veri tabanına (HRL Minnesota) ve Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne göre DR Kongo:
- 1962'den beri Soykırım Sözleşmesi'ne taraf;
- 1961'den beri Cenevre Sözleşmeleri'ne, 1982'den ve 2002'den beri de iki Ek Protokol'e taraf;
- 2002'den beri Roma Statüsü'ne taraf: bu nedenle Uluslararası Ceza Mahkemesi topraklarında işlenen suçları yargılayabilir;
- 1996'dan beri İşkenceye Karşı Sözleşme'ye taraf.
Ruanda, Uganda ve Burundi de Kongo gibi uluslararası hukukla bağlı; M23, ADF ve milisler silahlı gruplar olarak, tıpkı ordular gibi insancıl hukukla bağlı.
**Uluslararası Ceza Mahkemesi.** Kongo kendi durumunu 2004'te Mahkeme'ye havale etti. Şimdiye kadarki mahkûmiyetlerin hepsi 2002-2003 Ituri'siyle ilgili: Thomas Lubanga (2012, çocuk askerler nedeniyle 14 yıl), Germain Katanga (2014, 12 yıl) ve Bosco Ntaganda (2019, 30 yıl). FDLR'nin askerî lideri Sylvestre Mudacumura hakkında 2012'de çıkarılan tutuklama emri hiçbir zaman uygulanmadı (UCM). 2022'den bu yana Kuzey Kivu'da işlenen suçlarla ilgili olarak savcılık, bizzat Kongo hükümetinin talebi üzerine bir inceleme başlattı (analizimiz).
**Uluslararası Adalet Divanı.** Doğrudan bir emsal var. Divan 2005'te Uganda'nın Ituri'yi işgal ederek ve silahlı grupları destekleyerek kuvvet kullanma yasağını ihlal ettiğine hükmetti; 2022'de Uganda'yı 65'er milyonluk beş taksitte 325 milyon dolar ödemeye mahkûm etti: kişilere verilen zarar için 225, mülke verilen zarar için 40, aralarında altın, elmas ve kerestenin de bulunduğu yağmalanan doğal kaynaklar için 60 milyon (BM Cenevre). 26 Haziran 2026'da DR Kongo, Ruanda'yı 1996'dan bugüne doğuda otuz yıllık ihlallerle suçlayarak Divan'a taşıdı (Jurist). Dava daha yeni başladı: hiçbir sorumluluk tespit edilmedi. Bu konuyu «DR Kongo, Ruanda'yı Uluslararası Adalet Divanı'na taşıyor» yazımızda ele aldık.
Başkalarının sorumlulukları. Uluslararası hukuk yalnızca savaşanları ilgilendirmiyor:
- Cenevre Sözleşmeleri'nin ortak 1. maddesi tüm devletleri insancıl hukuka saygı gösterilmesini sağlamakla yükümlü kılıyor: bu, M23'ü silahlandıranlar için de, FDLR'yi ve Wazalendo milislerini silahlandıranlar için de geçerli;
- BM'nin 1962'de ve iki insan hakları sözleşmesinin 1. maddesinde teyit ettiği, bir halkın doğal kaynakları üzerindeki daimi egemenliği, minerali güvenlikle takas eden anlaşmaları değerlendirmenin ölçütü («Güvenlik karşılığında mineraller» yazısına bakınız);
- savaş bölgelerinden mineral satın alanların bu minerallerin kaynağını doğrulama yükümlülüğü var: Komisyon'a göre AB-Ruanda mutabakatının anlamı bu, eleştirmenlerin itiraz ettiği nokta da tam olarak bu (Euronews, age).
Kronoloji
| Yıl | Olay |
|---|---|
| 1885 öncesi | Kongo, Luba ve Lunda krallıkları; Atlas ve Hint okyanuslarına yönelik köle ticareti |
| 1885 | Berlin Konferansı: II. Leopold'ün Kongo Özgür Devleti doğar |
| 1908 | Kongo Belçika sömürgesi olur |
| 1960 | Bağımsızlık (30 Haziran); Katanga'nın ayrılması |
| 1961 | Patrice Lumumba öldürülür |
| 1965 | Mobutu'nun darbesi (24 Kasım) |
| 1971 | Ülke "Zaire" adını alır |
| 1981 | Vatandaşlık yasası: Banyarwanda vatandaşlığını kaybeder |
| 1994 | Ruanda'da soykırım; yüz binlerce Hutu mülteci Goma'da |
| 1996-1997 | Birinci Kongo savaşı; Laurent-Désiré Kabila Mobutu'yu devirir |
| 1998-2003 | Dokuz kadar yabancı ordunun katıldığı ikinci Kongo savaşı |
| 2001 | Laurent-Désiré Kabila öldürülür; yerine oğlu Joseph geçer |
| 2004 | Kongo kendi durumunu UCM'ye havale eder |
| 2005 | UAD, Ituri'nin işgali nedeniyle Uganda aleyhine karar verir |
| 2006 | İlk özgür seçimler |
| 2012 | M23 doğar |
| 2019 | Tshisekedi devlet başkanı olur |
| 2021 | M23 yeniden silaha sarılır |
| 2022 | UAD, Uganda'nın tazminatını 325 milyon dolar olarak belirler |
| 2024 | M23 Rubaya'yı alır (nisan); minerallere ilişkin AB-Ruanda mutabakatı (şubat) |
| 2025 | M23 Goma'yı (ocak) ve Bukavu'yu (şubat) alır; Washington (haziran, aralık) ve Doha (kasım) anlaşmaları; Kabila idama mahkûm edilir (eylül); Uvira'nın ele geçirilmesi (aralık) |
| 2026 | ABD'nin Ruanda ordusuna yaptırımları (mart); Ituri'de Ebola (mayıs); Ruanda aleyhine UAD davası (haziran); referandum yasası (temmuz); İsviçre'de üzerinde anlaşılan yol haritası (ağustos); Kabila FRN'nin başında (ekim) |
Değişiklik kaydı
- 22 Ekim 2026: ilk sürüm.
Kaynaklar: Al Jazeera · CEFAN, Université Laval · Minority Rights Group · HRW · Cobalt Institute · IISD · Daily Maverick · ALNAP, FSIN verileriyle · San José State University · Britannica · tahminlerin derlemesi, Lenz · The East African · The East African · Brussels Times · Mail & Guardian · EBSCO · National Academies Press · EBSCO · Congo Research Group · Al Jazeera · Al Jazeera · VOA · All India Radio · Al Jazeera · IEA · HRW · AP, KSAT aracılığıyla · Africa Rivista · Africanews · Freedom House · V-Dem · Africanews · EWN, AFP'den · Al Jazeera · Le360 · Al Jazeera · Euronews · Mining.com, Reuters'tan · Al Jazeera · BMMYK · FAO ve WFP · OCHA · HRL Minnesota · UCM · BM Cenevre · Jurist
İlgili haberler: DR Kongo, Ruanda'yı Uluslararası Adalet Divanı'na taşıyor · DR Kongo: Washington barış anlaşması doğuda sivil ölümlerini durduramadı · Güvenlik karşılığında mineraller: Kongo'nun barışının bir bedeli var ve bunu Kongo belirlemiyor