ANALİZ

Washington'u kaygılandıran Avrupa-Rusya pazarı: rakamlar ne diyor

15 Ekim 2026 — Avrupa

«Avrupa'nın seçimleri» dizisi · 2/3

Özetle

Geri dönen bir tez

Kamuoyu tartışmasında, İtalya'da ve başka yerlerde, sık sık bir fikir geri dönüyor: Savaştan önce Avrupa ile Rusya arasında büyük bir pazar doğuyordu; Avrupa sanayisi Rus hammaddeleriyle birleşiyordu. ABD'nin ağırlığını azaltacak ve Washington'un durdurmakta çıkarı olacak bir ihtimal.

Bu fikrin doğru bir yanı ve rakamların doğrulamadığı bir yanı var. Burada ikisini ayırıyoruz. Bu, Avrupa liderliğinin tercihleri üzerine dizinin, enerji yazısından sonraki üçüncü yazısı.

«Lizbon'dan Vladivostok'a» hayali

Projenin bir tarihi var. 25 Kasım 2010'da, o sırada başbakan olan Vladimir Putin, bir Alman gazetesinde serbest ticaret bölgesiyle birlikte «Lizbon'dan Vladivostok'a» uzanan büyük bir ekonomik alan önerdi (Moscow Times, 25/11/2010).

Berlin temkinli yanıt verdi: Angela Merkel fikri paylaştığını, ancak Rusya'nın o yönde ilerlemediğini söyledi (AFP, bilaterals.org aracılığıyla). Proje hiçbir zaman açıklamaların ötesine geçmedi.

Peki ya dolar? 2019'da Rusya'nın en büyük petrol şirketi Rosneft, Amerikan yaptırımlarından korunmak için tüm ihracat sözleşmelerini dolardan avroya geçirdi (High North News, Reuters'a dayanarak).

Rakamlar ne diyor

AB–Rusya mal ticareti (milyar €)2002201220212025
Rusya'dan ithalat6120415827
Rusya'ya ihracat331188930

Kaynaklar: 2012 ve 2021 için Eurostat, 7/3/2022; 2002 için Chronicle.lu tarafından aktarılan Eurostat verileri; 2025 için The Trade Hub tarafından aktarılan Eurostat Comext verileri, Eurostat çeyrek verileriyle tutarlı.

Ticaret 2012'ye kadar büyüdü, ardından Kırım krizi, ilk yaptırımlar ve petrol fiyatlarındaki düşüşle geriledi. 2021'de Rusya, Avrupa ihracatının %4,1'ini ve ithalatının %7,5'ini oluşturuyordu; Avrupa'nın Moskova'dan aldıklarının %62'si enerjiydi (Eurostat, yukarıda).

Önemli ama basit bir ilişkiydi: Avrupa makinelerine karşılık Rus hammaddeleri. Ve savaştan önce şimdiden daralıyordu. Rusya'nın 1.830 milyar dolarlık GSYH'si, AB'nin 17.300 milyarlık GSYH'sinin yaklaşık onda biriydi (Dünya Bankası, FRED aracılığıyla). Oluşmakta olan ekonomik bir «imparatorluktan» söz etmek verilerle desteklenmiyor.

Karşıt çıkarları kim taşıyordu

Amerikan çıkarları ise belgelenmiş durumda.

20 Aralık 2019'da Trump, Kuzey Akım 2'yi döşeyen şirketlere yaptırım öngören bir yasayı imzaladı. Birkaç saat sonra İsviçre-Hollanda şirketi Allseas çalışmaları durdurdu (Reuters, PGJ aracılığıyla). Alman hükümeti «sınır ötesi» yaptırımları reddettiğini açıkladı (EUobserver).

7 Şubat 2022'de, Şansölye Scholz'un yanında Biden, işgal halinde Kuzey Akım 2'nin biteceğini söyledi. Scholz boru hattının adını anmaktan kaçındı (CNBC, 7/2/2022).

2022'den sonra kimin kazandığı ölçülebilir:

Dolarda ise savaş eğilimi değiştirmedi. 1999'da merkez bankası rezervlerinin %71'ini oluşturuyordu; bugün %56,7'de, avro ise %20,6'ya yükseldi (IMF, 30/9/2026).

Çıkar, neden değildir

Bir çıkara sahip olmak, bir olaya yol açmış olmak demek değildir. Büyük çaplı savaş 24 Şubat 2022'de, Rus birlikleri Ukrayna'ya girdiğinde başladı. 2 Mart'ta BM Genel Kurulu 141 oyla geri çekilmelerini talep etti (BM, ES-11/1 sayılı karar). 16 Mart'ta Uluslararası Adalet Divanı Rusya'ya askeri operasyonlarını askıya almasını emretti (UAD, karar). O güne nasıl gelindiği, herkesin sorumluluğuyla birlikte, bir sonraki yazının konusu.

Ahlaki fatura

Avrupa'ya yönelik eleştirinin tamamen haklı olduğu bir nokta var. AB, ilkeler adına Rusya'dan vazgeçerken, daha az titizlikle başka ilişkiler kurdu:

Ne işe yaradı

Ticaretin kesilmesi, Moskova'nın yıllarca Avrupa hükümetlerini etkilemek için kullandığı kaldıracı elinden aldı. 2025'in ikinci çeyreğinden bu yana AB, yirmi yılı aşkın bir süredir ilk kez Rusya ile ticaret fazlası veriyor (Euronews, 30/8/2025; Eurostat, Sofia Globe aracılığıyla, 24/2/2026). 2021'de ithal ettiği gazın %45'ini tek bir ülkeden alan bir Avrupa şantaja açıktı; bugün çok daha az açık.

Değerlendirmemiz

Bu bölüm sitenin görüşünü yansıtır. Yukarıda aktarılan olgulardan ayrıdır.

ABD'nin Avrupa'yı Rusya'dan ayırmakta çıkarı olduğunu söyleyenler haklı: Washington bunu söyledi ve yaptı; Kuzey Akım yaptırımlarıyla ve Biden'ın sözüyle. Bu yüzden Amerika'nın «savaşı patlattığını» söyleyenler ise çıkarı nedenle karıştırıyor ve tankları gönderenin tercihini siliyor. Avrupa-Rusya pazarı 2022'de öldürülmedi: Moskova serbest ticarete Kırım'ı tercih ettiğinde, on yıl önce durmuştu.

Niyetlerden daha ağır basan bir olgu kalıyor. Savaşın nedeni ne olursa olsun, sonucu Avrupa'yı alternatifsiz bıraktı ve onu asıl kazançlı taraf olan Washington'a daha bağımlı hale getirdi. Ama Rus alternatifi de kendi başına bir bağımlılıktı. Egemen bir Avrupa, iki efendi arasında seçim yapmak yerine kendi özerkliğini inşa etmeliydi.

Bir de çifte standart var. AB, ilkeler adına Moskova ile bağlarını kopardı; ama aynı zamanda Yemen'i bombalamış olanlara yeniden silah satmaya başladı ve bir yıl sonra bir çatışmayı silah zoruyla çözecek bir hükümeti güvenilir diye nitelendirdi. Yalnızca o anki düşmana uygulanan ilkeler ilke değildir: işine geldiği gibi davranmaktır.

Neler izlenmeli

Kaynaklar: Moscow Times, 25/11/2010 · AFP, bilaterals.org aracılığıyla · High North News, Reuters'a dayanarak · Eurostat, 7/3/2022 · Chronicle.lu · The Trade Hub · Eurostat · Dünya Bankası, FRED aracılığıyla · Reuters, PGJ aracılığıyla · EUobserver · CNBC, 7/2/2022 · Banchero Costa, Hellenic Shipping News aracılığıyla · SIPRI, Defense News aracılığıyla, 9/3/2026 · IMF, 30/9/2026 · BM, ES-11/1 sayılı karar · UAD, karar · Avrupa Komisyonu, IP/22/4550 · BMMYK, Reuters aracılığıyla · Reuters, The New Arab aracılığıyla · AP, PBS aracılığıyla · Euronews, 30/8/2025 · Eurostat, Sofia Globe aracılığıyla, 24/2/2026

Avrupa BirliğiABDRusyaYaptırımlar

← Tüm haberler ve manifestolar

Bilgi sahibi olun

Yalnızca bir olgu hak ettiğinde, özlü bir özet. Spam yok, algoritma yok: e-postanız sizin kalır.

Abone olarak I Will Not Look Away güncellemelerini almayı kabul edersiniz. İstediğiniz zaman iptal edebilirsiniz.