I Will Not Look Away

IWILLNOTLOOKAWAY.ORG

ANALİZ

Pakistan ile Afganistan: "meşru müdafaa" adına bir yıllık saldırılar ve Kabil'de bir tedavi merkezinde katliam

27 Ekim 2026 — Kabil, Afganistan

Özetle

Arka plan

Taliban, Ağustos 2021'de Afganistan'da yeniden iktidara geldi. O zamandan beri Pakistan, Taliban hükümetini Pakistan devletiyle savaşan ayrı bir hareket olan Pakistan Talibanı'na sığınak sağlamakla suçluyor. Kabil bunu reddediyor ve terörün Pakistan'ın iç sorunu olduğunu söylüyor. Eylül'de bu kopuşun öbür yüzünü anlatmıştık: Afganların Pakistan'dan zorla geri gönderilmesi.

Kim kimdir

KimNedirNe diyor ya da ne istiyor
Afgan Taliban2021'den beri Afganistan'ı yönetiyor. Rusya onları Temmuz 2025'te tanıdı.Silahlı grupları barındırdığını reddediyor, Pakistan'ı saldırganlıkla suçluyor.
TTP (Pakistan Talibanı)Pakistanlı silahlı grup. BM'ye göre Afganistan'dan da faaliyet gösteriyor.Pakistan devletiyle savaşıyor.
Pakistan hükümeti ve ordusuAfganistan'daki saldırıları düzenliyor.Kabil'den silahlı gruplara karşı "somut ve doğrulanabilir" adımlar istiyor.
Beluç ayrılıkçılar (BLA)Afganistan ve İran'la sınırı olan Pakistan eyaleti Belucistan'ın silahlı grubu.Pakistan, Taliban'ı ve Hindistan'ı onları desteklemekle suçluyor.
İslam Devleti Horasanİslam Devleti'nin Afganistan kolu, Taliban'ın düşmanı.6 Şubat 2026'daki İslamabad saldırısını üstlendi.

Olay

2025. Ekim'de sınır boyunca ilk ağır çatışmalar. Katar ve Türkiye Doha'da bir ateşkese arabuluculuk ediyor. Kasım'da İstanbul görüşmeleri başarısız oluyor (Al Jazeera, 16/10/2026).

2026, açık savaş. 6 Şubat'ta bir intihar bombacısı İslamabad'da bir Şii camisinde 31 kişiyi öldürüyor. Saldırıyı TTP değil, İslam Devleti üstleniyor (Arab News, 7/2/2026). 16 Şubat'ta Bajaur'da bir bomba yüklü araç on bir askeri ve bir çocuğu öldürüyor: BM'ye göre saldırıyı TTP üstleniyor ve Afganistan'dan hareket ettiği bildiriliyor (Güvenlik Konseyi, S/2026/651). 21 Şubat'ta Nangarhar ve Paktika eyaletlerindeki ilk Pakistan saldırıları, BM'ye göre 13 sivili öldürüyor. 26'sında Taliban Pakistan sınır karakollarına saldırıyor. Ertesi gün Pakistan "meşru müdafaa hakkını kullanarak" hareket ettiğini açıklıyor (Pakistan Dışişleri Bakanlığı, 27/2/2026). Saldırılar Kabil'e kadar uzanıyor.

16 Mart. Akşam saat dokuzdan biraz önce üç bomba, Kabil'de binden fazla erkeğin uyuşturucu bağımlılığı tedavisi gördüğü Omid merkezini vuruyor. Akşam namazından çıkıyorlar. BM Afganistan Yardım Misyonu (UNAMA) en az 269 ölü ve 122 yaralıyı doğruladı ve hasta kayıtları yok olduğu için gerçek sayının daha yüksek olabileceğini yazıyor (UNAMA, siviller Ocak-Mart 2026). Kabil yönetimi 400'den fazla ölüden söz ediyor. Pakistan dron ve mühimmat depolarını vurduğunu ve "hiçbir hastanenin" hedef olmadığını söylüyor.

Sonrası. 18 Mart'ta Suudi Arabistan, Katar ve Türkiye'nin talebi üzerine iki taraf Ramazan'ın sonu için bir ara vermeyi kabul ediyor (Al Jazeera, 18/3/2026). Savaş bitmiyor, ama saldırılar seyreliyor: Haziran, Eylül, Ekim. 30 Eylül'ü 1 Ekim'e bağlayan gece Helmand ve Kunar eyaletlerinde evler vuruluyor: BM'ye göre çoğu çocuk en az on sivil öldü (AFP, Oman Observer aracılığıyla, 1/10/2026). Çin, Türkiye ve Rusya'nın arabuluculukları bir anlaşmayla sonuçlanmadı.

Bilanço. Ekim 2025 ile Eylül 2026 arasında UNAMA, sınır ötesi çatışmalarda 512 Afgan sivilin öldüğünü ve 1.236'sının yaralandığını saydı; ölümlerin yaklaşık dörtte üçü 2026'nın ilk üç ayında (Outlook, 17/10/2026). Neredeyse tamamını Pakistan güçlerine atfediyor (UNAMA, Nisan-Haziran 2026). UNAMA Pakistan'daki kurbanları saymıyor, ve başka hiç kimse de onları bağımsız biçimde saymıyor. Pakistan hükümeti, kendi ifadesiyle Afganistan'dan başlatılan saldırılarda bir yılda 1.300'den fazla vatandaşın öldüğünü söylüyor (Afghanistan International, 26/10/2026). İslamabad'daki bir araştırma merkezi olan PICSS'e göre Eylül'de Pakistan'daki silahlı grup saldırıları on iki yılın en yüksek sayısına ulaştı (PICSS).

Ne cevap veriyorlar. Pakistan ordusu sözcüsü UNAMA'nın Temmuz raporunu "asılsız" olarak nitelendirdi: ona göre ölenler militandı (Amu TV, 1/8/2026). Dışişleri Bakanlığı da Kabil'in suçlamalarını "asılsız" diye reddediyor (The Nation, 27/10/2026). Taliban TTP'yi barındırdığını reddediyor ve UNAMA'yı propaganda yapmakla suçluyor.

Hukuki yorum

Kural. BM Şartı, başka bir devlete karşı kuvvet kullanımını yasaklar (md. 2/4). İstisnası meşru müdafaadır: bir devlet "silahlı bir saldırıya uğraması halinde" gerekli ve orantılı biçimde karşılık verebilir ve bunu derhal Güvenlik Konseyi'ne bildirmelidir (md. 51). Bunu Sözlük'te, Kuvvet kullanımı ve meşru müdafaa maddesinde açıklamıştık. Pakistan meşru müdafaaya açıklamalarında ve Konsey'de, 9 Mart ve 16 Eylül'de başvurdu (Dawn, 17/9/2026). 51. maddenin istediği gibi Konsey'e resmî bir mektubunu bulamadık. Afganistan'ın BM misyonu ise Konsey'de 22 Şubat'ta resmî bir şikâyette bulunduğunu söyledi.

Düğüm noktası: saldırı bir devletten değil, bir gruptan geliyor. Pakistan'daki saldırıları Afgan ordusu değil, TTP yapıyor. Uluslararası Adalet Divanı 1986'da Nikaragua davasında, başka bir devlete karşı silahlı çeteler göndermenin silahlı saldırı olabileceğini; onları silahlandırmanın ya da onlara yardım etmenin ise olmadığını söyledi. 2005'te Uganda'nın Kongo'da ileri sürdüğü meşru müdafaayı reddetti, çünkü isyancıların saldırıları Kongo hükümetine atfedilemiyordu. Ve kendi başına hareket eden silahlı bir gruba kuvvetle karşılık verilip verilemeyeceği sorusunu açık bıraktı (UAD, Kongo-Uganda; ASIL).

Pakistan'ın tezi. Pakistan formülü kullanmadan, saldırıları durdurmaya "isteksiz ya da muktedir olmayan" bir devletin topraklarında saldırı yapılabileceğini savunanlar gibi düşünüyor. Bu, ABD'nin 2014'te Suriye'de kullandığı tezdir. Bazı devletler bunu destekliyor, birçoğu desteklemiyor.

BM Taliban hakkında ne diyor. Güvenlik Konseyi yaptırımlarını izleyen uzmanlar grubu, Taliban'ın TTP'ye "desteğini sürdürdüğünü" yazıyor. Ayrıca yaklaşık 2.000 savaşçıyı aileleriyle birlikte sınırdan uzaklaştırdıklarını ve liderlerinin TTP'den saldırıları durdurmasını istediğinin bildirildiğini ekliyor (S/2026/651, par. 91 ve 99). Bu, Pakistan'ın en güçlü argümanı. Ama meseleyi kapatmıyor: Divan'a göre silahlı bir grubu desteklemek hukuka aykırıdır, ama tek başına silahlı saldırı sayılmaz.

Savunma meşru olduğunda bile yöntemin kuralları vardır. Ne zaman savaşılabileceğini söyleyen hukuk ile nasıl savaşılacağını söyleyen hukuk ayrıdır. İkincisi her zaman geçerlidir: askerle sivil arasında ayrım yapmak, sivillere verilecek zarar orantısızsa saldırmamak, mümkün olan tüm önlemleri almak. Hastaneler ve tedavi merkezleri özel korumalarını ancak askerî amaçlarla kullanıldıklarında ve yanıtsız kalan bir uyarıdan sonra kaybeder. Omid konusunda Human Rights Watch askerî kullanıma dair kanıt bulamadı ve hukuka aykırı bir saldırıdan ve olası bir savaş suçundan söz ediyor (HRW, 27/3/2026). Af Örgütü de aynı sonuca vardı: hedefin bilinçli seçildiğinin işareti olan en az bir hassas güdümlü bomba tespit etti ve hiçbir uyarı yapılmadığını buldu (Uluslararası Af Örgütü, 21/7/2026). UNAMA resmî bir değerlendirme yapmıyor ve soruşturma istiyor.

Kim soruşturabilir. BM Genel Sekreteri bağımsız ve tarafsız bir soruşturma istedi (UNAMA, 19/3/2026). Hiçbirini bulamadık. Bir yol kalıyor: Afganistan 2003'ten beri Roma Statüsü'ne taraf ve Uluslararası Ceza Mahkemesi, onun topraklarında işlenen suçları soruşturuyor (UCM, Afganistan durumu). Mahkeme, orada bu suçları işleyenleri, Pakistan gibi Mahkeme'ye katılmamış bir devletin vatandaşı olsalar bile yargılayabilir (Roma Statüsü, md. 12). Bu, Taliban liderleri hakkındaki tutuklama kararlarına yol açan soruşturmanın ta kendisi.

Simetri testi

Ne işe yaradı

Ateşkesler ölü sayısını azalttı: Mart'tan sonra öldürülen sivillerin sayısı yüzlerden çeyrek başına birkaç düzine kişiye, sonra bir düzineye indi. UNAMA, iki tarafın da itirazlarına rağmen saymayı ve yayımlamayı sürdürdü. Elimizdeki tek bağımsız sayım bu.

Değerlendirmemiz

Bu bölüm sitenin görüşünü yansıtır. Yukarıda aktarılan olgulardan ayrıdır.

Pakistan'ın gerçek bir sorunu var. Bajaur'daki bir saldırıda ya da İslamabad'daki bir camide ölen, Kabil'de ölenden daha az kurban değildir. Ve silahlı bir grubun kendi topraklarından bir komşuya saldırmasına izin veren bir hükümet, barındırdıklarının hesabını vermeden dünyadan egemenliğini savunmasını isteyemez.

Ama meşru müdafaa genel bir izin değildir. Üç koşulu olan dar bir istisnadır: bir saldırı, gerekli bir karşılık, orantılı bir karşılık. Bir tedavi merkezinde namazdan çıkan iki yüz altmış dokuz erkek hiçbir şeye orantılı bir karşılık değildir. Pakistan'ın orasının bir askerî depo olduğuna dair kanıtı varsa, bunu göstermenin basit bir yolu var: bağımsız birinin bu kanıtlara bakmasına izin vermek.

2024'te İslamabad, silahlı bir gruba karşı sınır ötesi bir saldırının neden yasadışı olduğunu açık sözlerle anlatmayı biliyordu. Doğru sözlerdi. Bugün de geçerliler.

İzlenecekler

Kaynaklar: Al Jazeera, 16/10/2026 · Arab News, 7/2/2026 · Güvenlik Konseyi, S/2026/651 · Pakistan Dışişleri Bakanlığı, 27/2/2026 · UNAMA, siviller Ocak-Mart 2026 · Al Jazeera, 18/3/2026 · AFP, Oman Observer aracılığıyla, 1/10/2026 · Outlook, 17/10/2026 · UNAMA, Nisan-Haziran 2026 · Afghanistan International, 26/10/2026 · PICSS · Amu TV, 1/8/2026 · The Nation, 27/10/2026 · Dawn, 17/9/2026 · UAD, Kongo-Uganda · ASIL · HRW, 27/3/2026 · Uluslararası Af Örgütü, 21/7/2026 · UNAMA, 19/3/2026 · UCM, Afganistan durumu · Roma Statüsü, md. 12 · Dawn, 17/1/2024 · Dawn, 19/1/2024 · Afghanistan International, 22/10/2026 · Long War Journal, 26/10/2026

PakistanAfganistanUluslararası hukukUnutulan krizler

← Tüm haberler ve manifestolar