MANIFESTO
Açlık siyasi bir tercihtir
266 milyon insanın yeterli yiyeceği yok. Dünya biliyor. Dünya susuyor. · 2026
Manifesto — Açlık siyasi bir tercihtir
266 milyon insanın yeterli yiyeceği yok. Bu bir doğal afet değil. Bu bir karardır.
Veriler yalan söylemez
2025'te 47 ülkede 266 milyon insan akut açlık çekiyor. Yaygınlığı 2016'dan bu yana neredeyse iki katına çıktı. 2026 için Dünya Gıda Programı 318 milyon öngörüyor — 2019'un iki katından fazla. Bu bir kader değil: bir tercihtir.
Bir silah olarak açlık
«Gıda bir silaha dönüştü»: bu bir slogan değil, BM Genel Sekreter Yardımcısı'nın Güvenlik Konseyi önündeki sözüdür. Çatışma, kriz bölgelerinin çoğunda başlıca nedendir. Sudan'da 24 milyondan fazla insan aç; Gazze'de, Sudan'ın bazı bölgelerinde olduğu gibi, kıtlık teyit edilmiştir. Açlığın silah olarak kullanıldığı yerde, aç kalan her çocuk bir suçun kanıtıdır.
Hukuki temel
Sivilleri bir savaş yöntemi olarak aç bırakmak bir trajedi değil, bir suçtur — siyah üzerine beyaz yazılı. BM Güvenlik Konseyi'nin 2417 (2018) sayılı kararı, açlığın silah olarak kullanılmasını oybirliğiyle kınar ve hesap sorulmasını ister. Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin Roma Statüsü (md. 8), sivillerin kasıtlı olarak aç bırakılmasını savaş suçu sayar — uluslararası çatışmalarda ve 2019'dan beri iç çatışmalarda da.
Bahaneler tutmuyor
«Para yok.» Hayır: öncelik yok. 2025'te dünya askeri harcamaları 2.887 milyar dolara ulaştı (SIPRI). Dünya Gıda Programı'na göre açlığı 2030'a kadar yenmek, dünyanın tek bir on yılda silaha harcadığının %1'inden azına mal olurdu. Tercih mümkün ile imkânsız arasında değil: tanklar ile ekmek arasındadır.
«İklim çıldırdı.» Evet — ama kuraklıklar ve seller öldürüyor, çünkü uyum planları yok, çünkü borç en kırılgan ülkeleri boğuyor, çünkü hasatlar yanarken tahıl üzerinden spekülasyon yapılıyor.
«Çatışmalar karmaşıktır.» Karmaşıklık, suç ortaklarının sığınağıdır. Çatışmalardaki açlık, kasıtlıysa, bir savaş suçudur. Nokta.
Hareketsizliğin bir adı var
Adı, çapraz vetolarla felç olmuş Güvenlik Konseyi'dir. Adı, silah bütçeleri büyürken yardımların kesilmesidir: 2025'te resmî kalkınma yardımının düşmesi bekleniyor ve Dünya Gıda Programı ihtiyaç sahiplerinin yalnızca bir kısmına ulaşabilecek. Adı, acil durumun normalleştirilmesidir — «kıtlık» kelimesini soyut bir sözcük gibi duymak. Adı, kayıtsızlıktır: kitle imha silahlarının en tehlikelisi.
Ne yapmalı
Az şey yeter, ve her şey. Sessizliği bozmak: sayıları paylaşmak, açlığın kayıp giden bir başlık olmasına izin vermemek. Siyasi eylem talep etmek: hükümetlerden Dünya Gıda Programı'nı finanse etmelerini ve yardım için GSYİH'nin %0,7'sine uymalarını istemek. Suçu kovuşturmak: silah olarak kullanılan açlık, savaşın kaçınılmaz bir sonucu değildir; soruşturulmalı ve cezalandırılmalıdır. Bakmak: hareketsizliği durdurmanın ilk adımı, başka yöne bakmayı reddetmektir.
Dünya hareketsiz. Biz değiliz. Gıda ulaşmadan geçen her gün, biri ölüyor — açlıktan değil, kayıtsızlıktan. Başka yöne bakma.
Yalnızca bir olgu hak ettiğinde, özlü bir özet.
Bültene abone ol